Zgodnie z treścią art. 691 § 1 kc w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. Osoby te wstępują w stosunek najmu jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą do chwili jego śmierci. O wykładni pojęcia „ stałego zamieszkiwania” od tej zasady pisałem w poprzednim blogu.
A więc osoby uprawnione to:
małżonek nie będący współnajemcą lokalu, ( jeżeli umowa najmu była zawarta z obojga małżonkami wystąpienie z wnioskiem jest bezprzedmiotowe, ponieważ małżonek, który pozostał przy życiu jest w dalszym ciągu najemcą, co wynika z treści par.5 art. 691 k.c.),
dzieci najemcy, chodzi tu wyłącznie o krewnych w linii prostej, nie dziedziczą dzieci pochodzące z rodziny zastępczej, jeżeli w chwili śmierci najemcy były już pełnoletnie,
pasierb, jeżeli w mieszkaniu pozostało dziecko współmałżonka najemcy, dziedziczy ono na równych prawach jak dziecko najemcy,
osoby alimentowane mogą to być osoby z kręgu najbliższej rodziny np. rodzice najemcy, którzy nie wchodza w krąg osób uprawnionych z par. 691 k.c.,
osoby pozostające we wspólnym pożyciu - klasycznym przykładem jest konkubinat, czyli pozostawanie we wspólnocie domowej, duchowej, gospodarczej i fizycznej, mężczyzny i kobiety.
Wśród prawników nie ma zgodności co do kwestii, czy przez „wspólne pożycie” należy rozumieć wyłącznie konkubinat. Za taką wykładnią wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20.11.2009 sygn. III CZP/99/2009, w której podał, że faktyczne wspólne pożycie, w rozumieniu art. 691 § 1 k.c., oznacza więź łączącą dwie osoby pozostające w takich relacjach jak małżonkowie. Oddalone zostało powództwo brata najemczyni, chociaż rodzeństwo zamieszkiwało ze sobą od 1985 roku.
Innego zdania jest np.Teresa Ciepła która w komentarzu do k.c. ( Lex Polonica Maxima) podała, że przez „faktyczne pożycie z najemcą” w rozumieniu art. 691 należy rozumieć pozostawanie we wspólnocie domowej, duchowej, gospodarczej i fizycznej, przy czym utrzymywanie współżycia fizycznego nie jest warunkiem koniecznym.
Niestety w orzecznictwie sądowe utrwalił się kierunek do bardzo ścisłej interpretacji art., 691 par.1 k.c. np. w uchwale z dn. 21.03.2002 r. III CZP 26/2002 S.N. uznał że wnuk zmarłego najemcy nie należy do osób wymienionych w art. 691 § 1 kc także wtedy, gdy łączyła go z najemcą więź gospodarcza i uczuciowe.



