2009-10-20 06:42
Pracownicy są kierowani na szkolenie zawodowe, bez względu na to, czy faktycznie tego chcą. Kiedy jednak pragną rozstać się z pracodawcą napotykają na sprzeciw i żądanie zwrotu kosztów zleconej przez zakład edukacji. Sprawy o zwrot kosztów szkolenia zawodowego są coraz częściej przedmiotem sporów sądowych.
Doskonalenie zawodowe pracowników następuje na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych. ( Dz. U. nr 103, poz.472 ze zm.).
Stosownie do treści par.9 tego aktu pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych, na podstawie skierowania zakładu pracy przysługuje zwrot kosztów uczestnictwa.
Dokładne określenie wydatków zakładu pracy podane jest w umowie. Pracownik, który otrzymał od zakładu pracy pomoc finansową i po zakończeniu szkolenia rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem, jest obowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez zakład pracy na jego szkolenie w wysokości proporcjonalnej do czasu pracy po zakończeniu nauki. Okres karencji nie może przewyższać 3 lat od zakończenia szkolenia.
Najlepszym rozwiązaniem konfliktu jest porozumienie pomiędzy pracownikiem, a jej zakładem pracy. Pracodawca może (ale nie musi), zrezygnować z żądania zwrotu w całości lub w części ( par. 9 ust.3 cyt. rozporządzenia).
W orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd że żądanie zakładu pracy w przedmiocie zwrotu kosztów szkolenia skierowane do pracownika, który w okresie zakazu wypowiedział umowę o pracę nie pozostaje w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego vide S.N. I PKN 110/08.
Zdobywanie wykształcenia zaspokaja przede wszystkim własne aspiracje pracownika, co jest godne aprobaty, ale odbywa się przede wszystkim w interesie pracownika, w celu polepszenia jego szans na zdobycie zatrudnienia na trudnym rynku pracy
W konsekwencji tego stanu rzeczy pracownik powinien liczyć się z tym że zakład skieruje sprawę do sądu, przez co żądana kwota zostanie powiększona o koszty postępowania i odsetki.
Inna sytuacja zachodzi, kiedy rzekome szkolenie jest w istocie pracą zawodową wykonywaną na zlecenie zakładu pracy, np. zakład wysyła pracownika za granicę, aby zapoznał się z funkcjonowaniem maszyn, względnie urządzeń, podczas gdy jego czynności niewiele różnią się od obowiązków pełnionych w kraju ( praca na budowie ). W takich przypadkach pracodawca nie może skutecznie dochodzić zwrotu kosztów pobytu pracownika za granicą t.j. kosztów podróży i diet ( S.N. I PK 144/2004).
Kategoria
Prawo cywilne




- forma szkolenia ma duże znaczenie, ale jeśli szkolenie to odbywa się poza granicami
kraju, nie przypomina w niczym tego co zostało opisane w rozporządzeniu z 93 roku a
także z 2006, brak dziennika obecności, brak świadectwa ukończenia, dyplomu uzyskania
zawodu - jedynie świadectwo uczestnictwa, do tego docodzą koszty przelotu samolotem,
hotel, diety. Są to zupełnie inne koszty niż te dotyczące szkoleń krajowych. skomentuj